چرا ابرها از آسمان نمیافتند؟

کره ماه چهاردهمین جسم در سامانه خورشیدی بر پایه ی جرم و حجم می باشد. شتاب گرانشی سطح ماه فقط یک ششم شتاب گرانش زمین است، در نتیجه اکثر گازهای کره ی ماه از سطح آن فرار کرده اند و می توان این گونه نتیجه گرفت که ماه نباید دارای جو خاصی باشد. حفرههای موجود در سطح کره ماه میتواند گذشته سخت این کره را به خوبی آشکار سازد. هنگامی که در 20 ژوئیه 1969 ،نیل آرمسترانگ اولین قدم را بر سطح ماه گذاشت ،می دانست که قدم بر کره ای نهاده که آشنا ترین جرم آسمانی در شب های تاریک زمینیان است. در دماهای بالاتر، واکنشی به نام چرخه CNO اهمیت بیشتری پیدا می کند، اما نتیجه کلی آنها تقریباَ یکی است: چهار هسته هیدروژن واکنش می کنند تا یک هسته هلیم-4 تشکیل شود، اختلاف جرم به انرژی تبدیل می شود. هدف از بارور کردن ابر به روش پویا، افزایش جریانهای عمودی هوا است که باعث میشود آب بیشتری از ابرها عبور کرده و باران بیشتری تولید شود.

در ماه جدید و کامل، خورشید، زمین و ماه در یک ردیف قرار میگیرند که این پدیده جزر و مد بیشتری را نسبت به شرایط عادی به وجود میآورد. قدرت 23.5 پتافلاوب این سوپرکامپیوتر در خدمت علم قرار گرفته است. در عین حال سرعت چرخش زمین رو به کندی است و به همین دلیل روزهای زمین رو به طولانیتر شدن گذاشتهاند. در عین حال گرانش موجود در کره ماه تنها ۱٫۶ گرانش کره زمین اندازه گیری شده است. تابش فرابنفش شراره ها، اتم های نیتروژن و اکسیژن زیر یون کره را یونیده میکند و سدی در ارتفاع 60 کیلومتری پدید می آورد که مخابره رادیویی معمولی را مختل میکند. گسترش این ابرها امکان بارش را نیز زیاد میکند. در مورد سیاره زمین، ابرها از بخار آب تشکیل شدهاند. در این صورت یک روز زمین برابر یک ماه خواهد شد. توضیح نظریه دوم نیز به همان میزان دشوار است زیرا یک قطعه سنگ خاص از زمین چگونه میتواند بدون کسب سرعت چرخشی فوق العاده زیادی از آن جدا شود.اگر زمین چندان سریع می چرخید که تکه ای از خودش را به بیرون می راند در این صورت کل زمین باید از هم می گسیخت و در مکان اولیه اش هرگز تشکیل نمی شد.

در صورت وقوع چنین پدیدهای که احتمال آن به میلیاردها سال در آینده نسبت داده شده است، یک ماه زمین بسیار طولانی شده و ماه به تدریج فاصله خود را از زمین افزایش خواهد داد. چرخش ۲۹٫۵ روزی ماه به دور زمین کاملاً دورهای نبوده و در نزدیکترین موقعیت ماه نسبت به زمین بیشترین جزر و مدها به حالت جهشی افزایش پیدا میکنند که به اصطلاح جزر و مد جهشی حضیضی خوانده میشوند. از دیگر تاثیرات جالب توجه کششهای قمری این است که ماه طی این جزر و مدها قسمتی از انرژی زمین را میرباید که این پدیده باعث کاهش ۱٫۵ میلی ثانیهای سرعت زمین در هر قرن میشود. واژه ی sol که در لاتین به معنای خورشید است ، واژه ای شناخته شده است اما در زبان انگلیسی بیشتر از فرم صفت آن ، solar (خورشیدی) استفاده می شود.sol همچنین توسط سیاره شناسان برای نامیدن طول یک روز خورشیدی بر روی سیاره ای دیگر مانند مریخ استفاده می شود.

با چشم غیر مسلح نیز آثار زیادی را می توان بر روی آن مشاهده کرد.اشکال گوناگون ماه در شب های مختلف نمونه ای است که می توان با چشم غیر مسلح به بررسی آن پرداخت. در دوره اسلامی معمولا مقادیر این جدولها برگرفته از مجسطی بطلمیوس بودهاند (برای نمونه ← بطلمیوس، ص 265؛ حبش حاسب، گ 153ر).گاهشماری و زمانسنجی. از این رو به همین طریق مغزی خورشید انبساط زیادی نخواهد داشت ولی دما به مقادیر بسیار بالایی صعود خواهد کرد. در قاعده گرداب ، گاز به بیرون جریان دارد و در سطوح بالایی به داخل می ریزد . نیمکرهای از ماه به طور دائمی رو به زمین قرار دارد که سمت پیدای ماه نامیده میشود. در صورتی که ماه با دقت مورد مطالعه قرار گیرد میتوان دید که مرکز ماه در واقع مرکز هندسی این قمر به شمار نمیرود و در واقع با مرکز واقعی کره دو کیلومتر فاصله دارد. زمانی که ماه در تربیع اول یا آخر قرار دارد خفیفترین جزر و مد به وجود میآید.

دیدگاهتان را بنویسید