چرا چین ارز خود را دستکاری میکند؟

در جریان جنگ تجاری بین آمریکا و چین، این سخنان کمی عجیب یا معماگونه به نظر میرسد؛ ازاینجهت که چین برای تحقق رؤیای خود در سلطه اقتصادی و سیاسی بر جهان، نیاز به توسعه هر چه بیشتر صادرات و فتح بازارهای جهانی و منطقهای دارد. برای مثال از سال 1995 میلادی، روزانه 150 مهاجر برای پیوستن به خانوادههای خود اجازه ورود به هنگکنگ را یافتند و بسیاری از این مهاجران نیاز به خدمات اجتماعی و استفاده از امکانات دولتی نظیر اسکان، آموزش و سلامت دارند. نه فقط ما در سیاست خارجی این دو کشور حائز اهمیت هستیم که بر عکس آنها نیز برای ما مهماند بنابراین برای ما علاقهمندان به حوزه سیاست خارجی و بینالملل لازم است که در مورد جایگاه هر یک از این دو کشور در سیاست خارجی خود مطالعه کنیم. برخی مسائل خاص اجتماعی، ثبات آماری جمعیت این کشور را تحت تاثیر قرار میدهند. با این حال رشد جمعیت در این کشور کند شد به طوری که در سال 1996 میلادی تنها 13 میلیون نفر به جمعیت این کشور افزوده شد. رویکرد اخیر این کشور نسبت به مسائل جمعیتی به ارتقا شرایط اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی متمرکز شد چرا که زنان مستقل ترجیح میدهند خانوادههای کوچکتری داشته باشند.

در دفاتر کنترل جمعیت خانواده به زنان کلاسهای رایگان جلوگیری از بارداری و آمادگی بارداری ارائه شد. این در حالیست که زنان این کشور 14 سال بیشتر عمر میکنند. همانگونه که مشاهده میشود طی دهههای گذشته در اروپا بیشتر کشورهای توسعه یافته سیاستهای تعادل جمعیتی یا کاهش جمعیتی را دنبال کردهاند و به دنبال افزایش جمعیت زنان شاغل، آنها زمان کافی برای مراقبت و نگهداری از فرزندان نداشتند. چین برای سالیان متمادی سیاست «تکفرزندی» را با در نظر گرفتن جریمه پیاده کرد اما به دنبال وقوع زلزله شدید «سیچوآن» که منجر به مرگ و میر وسیع شد، این سیاستها کمی تعدیل و تمرکز دولت چین در کنترل جمعیت به فراهم کردن خدمات سلامتی برای زنان و کاهش خطر مرگ و آسیبدیدگی ناشی از حاملگی معطوف شد. اگرچه گزارشات سال 2007 میلادی برآورد میکند که برنامهها در شرف اجرا هستند اما متاسفانه بسیاری از کشورها به دلیل میزان بالای فقر به نظر نمیرسد بتوانند تا سال 2015 میلادی به اهداف تعیین شده دست یابند.

با این حال سیاست تکفرزندی از نظر آماری موفق بود. نرخ زاد و ولد در چین در یک نسل در چین به ازای هر مادر به 1.9 تولد رسید که در صورت ادامه این روند منتهی به کاهش جمعیت میشد. در هر صورت فاصله گرفتن رئیس جمهور بایدن از عربستان سعودی و امارات متحده عربی ممکن است این فرایند را تسریع کند. این ارقام جمعیتی نتیجه بکارگیری سیاست «یک خانواده، یک فرزند» است؛ با متوسط جمعیت هر خانوار که هم اکنون 3.1 است که نسبت به یک دهه قبل که 3.44 بوده است، نشانگر کاهش است. این کشور در دهه 70 میلادی مردم نیازمند و فقیر را وادار به عقیمسازی کرد. کنیا نخستین کشور صحرای آفریقاست که رشد بیرویه جمعیت را عامل اصلی بازدارنده در رشد اقتصادی قلمداد کرد و به عنوان نخستین کشور در اواخر دهه 60 میلادی جنبش تنظیم خانواده را در سطح ملی اجرا کرد. علاوه بر این نگرش دهه 70 میلادی مربوط به تخصیص زمین در هنگ کنگ و زمانی که جمعیت این منطقه پنج میلیون نفر بود همچنان به قوت خود باقی است.

سیاست خارجی چین از سال 1949م تاکنون تغییر و تحول زیادی داشته است. با توجه به تجربه دیگر کشورها، مؤثرترین سیاست برای کشوری در مقیاس چین پذیرش مهاجرین بیشتر است که البته چنین تغییری در آینده نزدیک محتمل نیست. در این میان چین توانسته است تا با اتخاذ یک سیاست درست در امور اقتصادی، بهآرامی خود را در جایگاه دومین اقتصاد برتر جهانی تثبیت کرده و حالا بهعنوان رقیبی برای هژمونی اقتصادی آمریکا تبدیل شده است و بسیاری از صاحبنظران معتقد هستند که در حال حاضر نیز حجم تجارت خارجی چین از آمریکا پیشی گرفته است. تا سال 2020 میلادی یک چهارم جمعیت چین کهنسال خواهند بود که این رقم دو برابر جمعیت آمریکا است. در این کشور همچنین نرخ موالید پایین است. 1)آذری، علاء الدین.”روابط ایران با کشور چین پیش از اسلام”، بررسیهای تاریخی، سال پنجم، شماره آذر و دی، 1349، ص 193 . بنا به گزارش ها، رشد اقتصادی چین سالانه 8 در صد تخمین زده شده است و این رشد برای سال های متمادی به صورت ثابت پیش بینی شده است. واقعیت این است که کشورهای عربی هم از فرصتهایی که تعامل با چین در اختیارشان قرار میدهد استفاده میکنند و هم نسبت به غیرقابل اعتماد بودن حمایت آمریکا و بیمعنایی سیاستهای ایالات متحده در قبال ایران واکنش نشان میدهند.

دیدگاهتان را بنویسید